ذرات کیهانی با چنان سرعت هایی حرکت می کنند که اساسا غیر قابل تشخیص از سرعت نور می باشند. اما ضمن حرکت در میدان های مغناطیسی، عادی و آشوبناک، آن ها نسبت به نور تاخیر می یابند زیرا این ذرات باردار هستند و مسیرهای آن ها خطی نیست. این تاخیرها ممکن است چنان طولانی باشد که مانعی برای تشخیص صحیح منابع، که ممکن است با زمان متغیر باشند، گردد. علاوه بر این استنتاج منابع ذرات کیهانی بدون دانستن تاخیرهای زمانی این ذرات ضمن انتشار، ممکن نخواهد بود. بزرگی چنین تاخیرهایی در کار حاضر مورد بحث قرار گرفته و با تغییرات زمانی مشخصه منابع ممکن ذرات کیهانی مقایسه گشته است.